EINDHOVEN, 20 juli 2010 - Nieuwsbrief OVAA mei/juli 2010 lees meer

DIVERSITEITPOSTZEGEL 2010 lees meer

DEN BOSCH, 26 juli 2010 - Informatieavond “Autisme in de allochtone cultuur in Nederland” lees meer

EINDHOVEN, 26 juli 2010 (Palet) - Uitnodiging SVVE De Archipel i.h.k.v. Kleurrijk Brabant Zorgt lees meer

EINDHOVEN, 23 juli 2010 (ED) - 'Geen concrete doelen Marokkanenbeleid' lees meer

DEN BOSCH, 22 juli 2010 - Erik van Merrienboer directeur E en M lees meer

EINDHOVEN, 22 juli 2010 (ED) - 'Roze Zaterdag 2013 in Eindhoven' lees meer

'Acceptatie homo's nog steeds zorgelijk' (ED)

Het gebrek aan acceptatie van homoseksuelen onder jongeren, orthodox godsdienstige Nederlanders, laagopgeleiden en Turkse en Marokkaanse Nederlanders is reden tot zorg. Dat blijkt uit een rapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP).

Hoewel de sociale acceptatie van homo's enorm is verbeterd en de kabinetsdoelstelling is behaald, blijft het gebrek aan acceptatie van homojongeren zorgelijk. Zo hebben bijvoorbeeld aanzienlijk meer homojongeren dan heterojongeren wel eens serieuze zelfmoordgedachten gehad, meldt de voortgangsrapportage lesbisch- en homo-emancipatiebeleid 2008-2010 van het ministerie van OCW en de homo-emancipatiemonitor van het SCP. Recente incidenten van homovijandigheid onderstrepen dit beeld.

De manier waarop scholen omgaan met homoseksualiteit is een belangrijke indicator voor de veiligheid. OCW heeft scholen ondersteund in het bespreekbaar maken van seksuele diversiteit en het tegengaan van homodiscriminatie. Toch denkt bijna een derde van leerlingen in het voortgezet onderwijs dat een homoseksuele leerling op school daar niet open voor uit kan komen, zo blijkt uit het rapport. Ook homoseksuele docenten zijn kwetsbaar voor pesten en intimidatie.

Homobelangenorganisatie COC heeft informateur Rosenthal en de fractievoorzitters in de Tweede Kamer inmiddels per brief opgeroepen meer aandacht te schenken aan het homo-emancipatiebeleid in de komende kabinetsperiode. De belangenreorganisatie vindt de zelfmoordcijfers 'dramatisch' hoog en en hekelt de benarde positie waarin homojongeren verkeren.

Het COC pleit onder meer voor een Masterplan Suïcidebestrijding. Voorlichting over homoseksualiteit en transgenders zou op elke school bovendien verplicht moeten worden. Daarnaast wil de organisatie dat er een wet komt waarmee discriminerend geweld zwaarder bestraft kan worden. ,,De acceptatie van lesbiennes, homo's, bi's en transgenders is de lakmoesproef voor onze open en tolerante samenleving'', aldus het COC.

De organisatie zegt tevreden te zijn dat de acceptatie van homoseksualiteit in de Nederlandse samenleving is toegenomen. Daaruit concluderen ze dat het zinvol is om emancipatiebeleid te voeren.

Politie kan criminaliteit niet alleen oplossen

Eindhoven was in 2009 opnieuw de onveiligste stad van Nederland, zo blijkt uit de Misdaadmeter van het Algemeen Dagblad.

Het lijkt een trieste traditie. In 2008 stond onze stad op de tweede plaats, en het jaar ervoor op de eerste plaats. Burgemeester Van Gijzel meldde na de bekendmaking in een persverklaring dat hij wel had verwacht dat Eindhoven opnieuw op de eerste plaats zou eindigen. Hij wijt dat vooral aan het feit dat Eindhoven in vergelijking met de vier andere grote steden veel minder politie heeft, terwijl er evenveel criminaliteit is. Het onlangs genomen besluit om het regionale politiekorps de komende drie jaar met 95 agenten uit te breiden werd door de burgemeester met veel instemming begroet.

Ofschoon deze uitbreiding een goede zaak is, is het nog maar de vraag of dit tot een daling van de criminaliteit zal leiden. Een groot deel van de criminaliteit in Eindhoven wordt net als in andere grote steden veroorzaakt door criminele jongeren, en dan met name jongeren van Antilliaanse of Marokkaanse komaf. Volgens recente schattingen gaat het om pakweg 10.000 jongeren, verspreid over ons hele land, die om de haverklap in de fout gaan en vaak hele wijken terroriseren. De problemen in Eindhovense wijken als Genderdal, Rapenland, Vaartbroek en Mensfort, waar steeds meer buurtbewoners vanwege de terreur van criminele jongeren niet de straat op durven, zijn een teken aan de wand. Deze problemen los je niet op met méér politie. Meer blauw op straat zal helpen en het moet ook zeker gebeuren, maar als dat niet gepaard gaat met een andere aanpak van van criminele jongeren zal het een moeilijke zaak blijven om de jeugdcriminaliteit terug te dringen.

De huidige aanpak is door de bank genomen een consensus-aanpak waarbij de wetgever er vanuit gaat dat crimineeltjes als je maar lang genoeg op hen in praat vanzelf weer op het rechte pad komen. Niets is minder waar. Deze crimineeltjes beschouwen praten en overleggen als een zwaktebod en hebben maling aan deze uit de jaren zestig van de vorige eeuw stammende aanpak. Sterker, en masse weigeren ze elke soort van interventie om hun leven weer op de rails te krijgen. Ze willen niet en het loont niet op de korte termijn.

De aanpak van deze criminele jongeren vraagt om een nieuw concept waarbij ze hinderlijk worden gevolgd, dag in dag uit op de huid worden gezeten en in keurslijven worden geperst. En dan niet alleen de crimineeltjes maar ook hun ouders die medeverantwoordelijk zijn voor hun criminele gedrag – zeker als het om jeugdige tieners gaat. Voor zo'n aanpak zijn politiemensen niet opgeleid, en ze hebben er ook geen tijd voor.

Eindhoven zou een speciaal, uit politie-, justitie- en welzijnswerkers bestaand team moeten oprichten dat zich blijvend op de bestrijding van de jeugdcriminaliteit richt. Dit is temeer noodzakelijk omdat de crimineeltjes op steeds jeugdiger leeftijd de fout ingaan. Was de gemiddelde leeftijd van jeugdige delinquenten een aantal jaren geleden 16-18 jaar, nu is het gemiddelde 14-15 jaar. En alles wijst erop dat de gemiddelde leeftijd de komende jaren verder omlaag zal gaan. Het aantal crimineeltjes van twaalf tot dertien jaar neemt fors toe.

Daar komt nog bij dat ook het geweld steeds harder wordt. Slachtoffers worden vaker in elkaar geslagen en ook het zinloos geweld neemt toe. De jongeren begeven zich ook meer op het terrein van georganiseerde drugshandel en (woning)overvallen.

De door deze crimineeltjes veroorzaakte overlast en criminaliteit vraagt om een aanpak waarbij probleemwijken worden opgezocht, criminele jongeren op hun criminele gedrag worden aangesproken, ouders met het criminele gedrag van hun kinderen worden geconfronteerd, en als het misgaat een een lik op stuk beleid wordt gevolgd waarbij hard wordt gestraft. Zo'n stap klinkt wellicht drastisch maar de steeds harder wordende jeugdcriminaliteit vraagt om drastische maatregelen. Lankmoedigheid en begrip zijn bij deze aanpak geen wapens meer. De enige remedie is keihard aanpakken: straffen, geldboetes opleggen, verplichte tewerkstelling in speciale werkplaatsen, opvoedingsinternaten waar ze een opleiding krijgen en indien nodig ook de ouders of ouder financieel aanpakken.

De Marokkaanse en Antilliaanse gemeenschap moet hierbij een actieve rol gaan spelen. Juist hier is de expertise aanwezig om criminele jongeren vroegtijdig in kaart te brengen en te corrigeren. En dan heb ik niet alleen over de ouders maar ook om de informele leiders in deze gemeenschappen die ook hun verantwoordelijkheid moeten nemen. Alleen met zo'n gezamenlijke aanpak kan een einde worden gemaakt aan de jeugdcriminaliteit. De politie speelt hierbij een belangrijke rol, maar ze kan het niet alleen.


Door Ibrahim Wijnenga. De auteur is lid van de Eindhovense gemeenteraad voor het CDA.